مرغ محبتم من ، كـــي آب و دانه خواهــــــــــــــم
با من يگانــــگي كن ، يار يـــــگانه خواهــــــــــــــم
 
شمعي فسرده هستم ، بي عشق مرده هستم
روشن گرم بخواهـــــــــــــي ، سوز شبانه خواهم
 
افسانه ی محــــــــــبت ، هر چند كـــــــس نخواند
من سر گذشت خود را ، پر زين فســـــــانه خواهم
 
بام و دري نبينم ، تا از قفــــــــــــــــــــــــــس گريزم
بال و پري ندارم ، تا آشــــــــــــــــــــــــــيانه خواهم
 
تا هر زمان به شكلي ، رنــــــــــــــــگي بخود نگيرم
جان و تني رها از ، قيد زمانه خــــــــــــــــــــــواهم
 
مي آنقدر بنوشم ، تا در رهـــــــــــــــــــــت چو بينم
مستي بهانه سازم ، گم كـــــــــــــرده خانه خواهم