گفت دانايي که: گرگـــــــــــي خيره ســـــــر،
هـــــــــســـــت پنهــــــــان در نهاد هر بشر!...
هر کــــــــه گرگـــــــــش را در انـــــــــدازد به خاک
رفته رفـــــــــــــته مي شود انسان پاک
وآن که با گرگـــــــــــــش مدارا مي کند
خلــــــــق و خوي گرگ پيدا مي کند
در جوانــــــــي جان گرگـــــت را بگير!
واي اگـــــــــر اين گرگ گردد با تو پير
روز پيري، گر که باشي هم چو شير
ناتوانـــــــــــــــــــي در مصاف گرگ پير
مردمان گر يکــــــــــــــــــدگر را مي درند
گرگ هاشان رهنـــــــــــــما و رهبرند...
وآن ستمکاران که با هم محـــــــــــرم اند
گرگ هاشان آشـــــــــــــــــــــــنايان هم اند
گرگ ها همـــــــــــــــــراه و انسان ها غريب
با که بايد گفـــــــــــــــــت اين حال عجيب؟